HerdemNur

Gittiğinden beri gelmeyişlerinin kapı eşiklerinde nöbet tutuyor gözlerim ,
Ve hiç tanımadığım çocukların isimsizliğinde arıyorum seni ,
Belki hâlâ aynı şehrin sokaklarını tüketmekteyiz...
Az önce yanımdan geçip gittin belki de...!
Kim bilir.?
Yahut binlerce kilometre var aramızda ;
Ve bir yerlerde bana benzemeyen birini beklemektesin...

Ama sen bil…!
“Bülbül gülce,ben sence konuşuyorum nicedir…”
Unuttun mu.!!!